Euroliga koszykarek: UMMC najlepszą drużyną Europy

Koszykarki UMMC Jekaterynburg zdobyły mistrzostwo Euroligi. W finale turnieju, których były gospodarzem, pokonały Fenerbahce Stambuł z Agnieszką Bibrzycką 82:56 (26:11, 13:13, 27:20, 16:12).

Koszykarki z Uralu powtórzyły sukces sprzed 10 lat. Wówczas pokonały w Brnie Gambrinus 74:65, teraz we własnej hali nie dały szans Fenerbahce. Zawodniczki UMMC, bez Eweliny Kobryn, która doznała kontuzji stawu skokowego w półfinale z Bourges Basket, wygrały walkę pod tablicami (43:29) i miały zdecydowanie wyższy procent rzutów za dwa punkty - 57 proc., przy zaledwie 39 proc. rywalek.

Reklama

Koszykarki z Fenerbahce trafiły tylko raz na 11 prób zza linii 6,75 m - uczyniła to Bibrzycka. Polka przebywała na parkiecie 23 minuty i zdobyła dziewięć punktów, miała trzy zbiórki, asystę, przechwyt, ale i cztery straty.

Zespół Jekaterynburga miał przewagę od pierwszej do ostatniej minuty. Huraganowe ataki rosyjskiej drużyny już w pierwszej kwarcie dały jej wysokie prowadzenie. W 6. minucie było 13:2 dla UMMC, a na 100 sekund przed końcem tej części 24:5 po rzucie zza linii 6,75 m Diany Taurasi, dwukrotnie (2009 i 2010) wybieranej najlepszą zawodniczką (MVP) finału Euroligi.

W tureckim zespole hiszpańskiego trenera Roberto Iniqueza, który przed rokiem poprowadził ROS Casares Walencja do mistrzostwa Euroligi, dobrze radziła sobie jedynie Ivana Matovic. Serbska środkowa, była zawodniczka Lotosu Gdynia, zdobyła w pierwszej kwarcie osiem z 11 punktów drużyny Fenerbahce.

Druga kwarta była bardziej wyrównana w porównaniu do początku spotkania, ale po 20 min. UMMC prowadził 39:24.

W drugiej połowie obraz gry nie uległ zmianie. W 25. min. po akcji Candace Parker UMMC prowadził 54:30. Na początku czwartej kwarty, którą lepiej rozpoczął zespół Fenerbahce, różnica zmalała do 15 punktów (66:51, 68:53) po akcjach Matovic oraz Amerykanki Angel McCoughtry.

Wystarczyło jednak kilka minut, by rozpędzone gwiazdy Jekaterynburga udowodniły, że to one rozdawały w tym finale karty. Po koszach Parker, która miała double-double (24 pkt i 11 zbiórek) oraz Taurasi, rosyjski klub na 90 sekund przed końcem uzyskał najwyższą przewagę w spotkaniu 80:55.

Tytułu nie mogła bronić w tym sezonie hiszpańska drużyna ROS Casares Walencja, gdyż nie została dopuszczona przez FIBA-Europe do rywalizacji.

Najwięcej zwycięstw - 18, w tym dwanaście z rzędu w latach 1964-1975 - odniosła w tych rozgrywkach, wcześniej znanych jako Puchar Europy, Daugawa Ryga. Największe sukcesy polskich drużyn to wicemistrzostwo Lotosu VBW Clima Gdynia w 2002 i 2004 roku oraz trzecie miejsce Olimpii Poznań w 1994. Wisła Can-Pack Kraków w 2010 roku była czwarta.

W turnieju Final Eight w Jekaterynburgu Polskę reprezentował zespół CCC Polkowice. Wicemistrz kraju, który debiutował w finałowej rozgrywce, wygrał jedno z trzech spotkań grupowych (Z Galatasaray Stambuł) i zajął trzecie miejsce w grupie A.

Od 1991 roku finały rozgrywane były według formuły Final Four, a od 2012 w decydującym turnieju występuje osiem drużyn.

UMMC Jekaterynburg - Fenerbahce Stambuł 82:56 (26:11, 13:13, 27:20, 16:12)

UMMC Jekaterynburg - Candace Parker 24, Sandrine Gruda 19, Diana Taurasi 14, Deanna Nolan 8, Anete Jekabsone 5, Silvia Dominquez 5, Quanitra Hollingsworth 5, Olga Artieszyna 2, Maria Stiepanowa 0, Tatiana Popowa 0, Anna Petrakowa 0;

Fenerbahce Stambuł - Ivana Matovic 22, Angel McCoughtry 22, Agnieszka Bibrzycka 9, Ieva Kublina 2, Cappy Pondexter 1, Anastasia Wieramiejenka 0, Birsel Vardarli 0, Esmeral Tuncluer 0;

Triumfatorki Pucharu Europy (od 1996 roku Euroligi):

1959 Slawia Sofia (Bułgaria)

1960 Daugawa Ryga (ZSRR)

1961 Daugawa Ryga (ZSRR)

1962 Daugawa Ryga (ZSRR)

1963 Slawia Sofia (Bułgaria)

1964-1975 Daugawa Ryga(ZSRR)

1976 Sparta Praga (Czechosłowacja)

1977 Daugawa Ryga (ZSRR)

1978 GEAS San Giovani Sesto (Włochy)

1979 KK Crvena Zvezda Belgrad (Jugosławia)

1980 Sisport Fiat Turyn (Włochy)

1981 Daugawa Ryga (ZSRR)

1982 Daugawa Ryga (ZSRR)

1983 AS Zolu Vicenza (Włochy)

1984 Lewski Spartak Sofia (Bułgaria)

1985 AS Fiorella Vicenza (Włochy)

1986 Primigi Vicenza (Włochy)

 1987 Primigi Vicenza (Włochy)

1988 Primigi Vicenza (Włochy)

1989 Jedinstvo Aida Tuzla (Jugosławia)

1990 Trogylos Priolo (Włochy) 

1991 Conad Cesena (Włochy)

1992 Dorna Godella Walencja (Hiszpania)

1993 Dorna Godella Walencja (Hiszpania)

1994 SFT Como (Włochy)

1995 SFT Como (Włochy)

1996 BTV Wuppertal (Niemcy)

1997 CJM Bourges(Francja)

1998 CJM Bourges (Francja)

1999 SCP Rużomberok (Słowacja)

2000 SCP Rużomberok (Słowacja)

2001 CJM Bourges (Francja)

2002 US Olympic Valenciennes (Francja)

2003 UMMC Jekaterynburg (Rosja)

2004 US Olympic Valenciennes (Francja)

2005 VBM SGAU Samara (Rosja)

2006 Gambrinus Brno (Czechy)

2007 Spartak Moskwa Region (Rosja)

2008 Spartak Moskwa Region (Rosja)

2009 Spartak Moskwa Region (Rosja)

2010 Spartak Moskwa Region (Rosja)

2011 Halcon Avenida Salamanka (Hiszpania)

2012 ROS Casares Walencja (Hiszpania)

2013 UMMC Jekaterynburg (Rosja)

Reklama

Reklama

Reklama